De geloofsbeleving in de psalmen (Deel 1: David verwacht alles van de HERE)

Thema: David verwacht alles van de HERE
Tekst: Psalm 3: 9
Tekstgedeelte(n): 2 Samuël 15: 1-18
Psalm 3
2 Samuël 16: 5-14
Door: Ds. H. Drost (predikant gereformeerde kerk vrijgem. Houten)
Gehouden te: Haren (1999)
Opmerking RJCV: De delen uit de prekenserie over De geloofsbeleving in de psalmen kunnen afzonderlijk gelezen worden. De prekenserie bestaat uit:
1: Ps_03v09 - David verwacht alles van de HERE
2: Ps_30v12 - De HERE wil dat in Davids huis zijn lof blijft klinken
3: Ps_34v09 - David nodigt uit Gods goedheid te proeven
4: Ps_42v05 - Het geloof spreekt tegen je gevoel in
5: Ps_51v16 - David bidt of hij de HERE weer mag eren
6: Ps_52v10 - David is zeker in God voor altijd
7: Ps_142v04 - Davids enig houvast was de HERE die zijn weg kent
Extra: Inleiding op de prekenserie: De geloofsbeleving in de psalmen.

Aanwijzingen voor de Liturgie

1. Votum en zegen
2. Ps. 32: 4 (= les na val en vrijspraak)
3. Wet
4. Ps.32: 5
5. Gebed 1
4. Lezen: 2 Samuël 15: 1-18 (=Absalom terug uit Gesur: opstand)
    Lezen: Psalm 3
5. Ps. 3: 1
6. Tekst: Psalm 3: 9
7. Inleiding
8. Tussenpsalm: Ps. 3: 2-3
9. Lezen: 2 Samuël 16: 5-14
9. Preek
10.Gez.15: 2
11.Gebed 2
12.Collecte
13.Gez. 21: 2
14.Zegen

Gebed 1

Grote God,

U danken we dat U zo dichtbij komt dat U met ons een verbond sluit. U bindt Uzelf aan ons. U bindt ons aan U. We danken U voor dat heerlijke dat we vastheid krijgen in ons leven: vastgesnoerd aan U.

Tegelijk vervult het ons iedere keer weer met schrik en met schaamte. Dit verbond is ook de afspraak dat we ons houden aan Uw wil. Dat doen we niet. We hebben de afspraken niet gehouden, maar Uw liefde vergeten en Uw woord aan de kant gezet. En nu - Here - hebben we Uw wraak verdiend en dat is een eeuwige straf.

Maar wij vragen U om een uitweg. We bidden U of die weer wilt geven. Wilt u die straf van ons afnemen, omdat uw Zoon die straf op Zich heeft genomen? We gaan naar Hem. We schuilen achter Zijn bloed. We vertrouwen op Zijn liefde. Hij is uw Zoon! - Vader!!

U danken we dat we in Hem ook vergeving mogen hebben en door Hem bij U in het verbond kunnen leven. Laat er vrede tussen U en ons zijn - door Zijn kostbaar bloed. Laat er vreugde tussen ons en U mogen zijn - door Zijn heilige Geest. Doe ons dat ervaren in onze erediensten deze zondag.

Om Jezus' wil.

Amen.


Gemeente van Christus, jongens en meisjes,

Lig je wel eens wakker? Ben je wel eens bang in het donker? Weet je wat zo mooi is van Psalm 3? David zegt dat als je gaat slapen God Zijn arm om je heen slaat. Hij zorgt voor je.

En dan ben je overal veilig. Zelfs als je buiten moet slapen, zoals David moest doen op de vlucht voor Absalom. Er waren wilde dieren. Absaloms soldaten konden komen. Het is gevaarlijk buiten… maar David zegt: "Ik legde mij neder en sliep…". Je zou denken dat hij wel wakker zou liggen, zou woelen of… Nee, hij sliep lekker, omdat hij weet dat God zorgt. "Mij van Gods trouw bewust, sliep ik geheel gerust".

En het gaat ook goed. David voelt zich in de morgen prima. Je kunt lekker slapen als je weet dat God zorgt.

Hoe waar dat is, dat God voor David heeft gezorgd die nacht, zie je als je eraan denkt wat er in Jeruzalem is gebeurd. Daar was Achitofel, de raadsman van David. Die was wijs. Die zei tegen Absalom: 'geef mij 12.000 man en dan pak ik uw vader vannacht'. Dat was een goede raad, want David zou na zo'n reis een gemakkelijk prooi zijn. Maar Husai, de andere raadsman die door David naar Jeruzalem was teruggestuurd weet Absalom iets anders aan te praten. Die nacht laten ze David nog met rust. En dat kwam echt van de HERE. De bijbel vertelt dat het zo ging omdat "de HERE had beschikt, dat de goede raad van Achitofel tenietgedaan zou worden"(2 Samuël 17: 14). Toen David sliep, was God wakker en zorgde voor David. Ja, we kunnen het echt zingen: "Mij van Gods trouw bewust, sliep ik geheel gerust".

[ Zingen: Ps. 3: 2-3 ]

De samenvatting van de preek over vers 9 is:

David verwacht alles van de HERE

Hij verwacht:

  1. De verlossing van de HERE
  2. De zegen van de HERE


1. De verlossing van de HERE

[ Lezen: 2 Samuël 16: 5-14 ]

Absalom had zijn revolutie tegen zijn vader zo goed voorbereid dat velen zijn kant kozen en David uit de Davidsburcht moet vluchten. Dat de koning moet vluchten, is goed nieuws voor zijn vijanden. Simi is zo'n man die haat draagt tegen David. Deze man is uit het geslacht van Saul en heeft nooit kunnen verkroppen dat David Saul heeft opgevolgd. Hij kan het niet laten nu die haat te laten merken. Terwijl de koning met gebogen hoofd langs komt, vloekt hij David uit. Hij roept dat de HERE nu David straft om het bloed van Saul dat hij vergoten heeft. Hij schreeuwt, krijst en gooit zelfs met stenen.

Moet David dat over zich heen laten gaan? Abisai, een van zijn generaals zegt: "Zal ik die dolle hond afmaken?" Maar David zegt: "Laat hem mij maar vervloeken! Wanneer de HERE tot hem zegt: vervloek David - wie zal dan zeggen: waarom doet gij dat" (2 Samuël 16: 10).

David hoort in die woorden Gods oordeel. Nee, het klopt op zich niet wat deze Simi roept: David heeft het bloed van niemand uit Sauls huis vergoten. Maar - en dat staat nu weer in zijn ziel gegrift - David heeft wel het bloed van Uria, de man van Batseba vergoten. Daar is uit voortgekomen dat Absalom nu het zwaard opneemt. David laat zich uitschelden. Hij maakt zich klein voor de HERE. David bukt voor de HERE.

Tegelijk houdt Hij vast aan de HERE. Die HERE die hem nu door de diepte laat gaan om het verleden, is zijn enige hoop voor de toekomst. David zegt: "Laat hem met rust en laat hij mij vervloeken, want de HERE heeft het hem gezegd. Misschien zal de HERE op mijn ellende letten en mij het goede schenken in plaats van zijn vervloeking van deze dag" (2 Samuël 16:11-12). Hij bukt voor God en… hoopt op God.

Dat hopen op de HERE komen we ook tegen in de psalm die David heeft gedicht "toen hij vluchtte voor zijn zoon Absalom" (vers 1). David weet hoe velen over hem praten. Het is niet alleen deze Simi uit Sauls huis, maar het zijn velen die het hoofd over hem schudden en afstand van hem genomen hebben. Het was voor David pijnlijk dat zo velen hem lieten vallen. Hij zegt aan het begin van Psalm 3:
"O HERE, hoe talrijk zijn mijn tegenstanders; velen staan tegen mij op; velen zeggen van mij: hij vindt geen hulp - dit is hetzelfde woord als in vers 9 - bij God" (verzen 2-3).

Dat de mensen dat nu zeggen, was ook niet helemaal uit de lucht komen vallen. Het was al een poos niet goed gegaan met David. Het was net of hij zijn kracht kwijt was na de zonde met Batseba. Het had hem ergens geknakt. Tegen zijn zonen trad hij niet meer krachtig op. Het ging fout in zijn eigen gezin. En… het volk merkte dat ook. Ze vonden David niet meer wat hij geweest was. Ja, en nu blijkt wel dat God hem niet meer helpt. Dat is de publieke opinie.

Wat kan David ertegenover stellen? Wat moet hij doen? Hij kan er niets tegenover stellen en hij kan ook niets doen. Alles spreekt tegen hem: zijn zoon heeft nu de macht en hij is op de vlucht. David moet zwijgen: de feiten van de dag spreken tegen hem.

Staat er dan niks tegenover? Is God echt van hem geweken? Er is er Eén die het weet. Er is er Eén op wie hij zich beroepen kan, zoals David ook doet in vers 4:
"Maar Gij, HERE, zijt een schild dat mij dekt, mijn eer en die mijn hoofd opheft." Hij verwacht alles alleen van de HERE, zijn God.

De HERE is de Enige die kan laten zien dat het niet zo is als de mensen nu zeggen. De tekst zegt: "De verlossing is van de HERE". Iemand vertaalt zo dat de bedoeling goed uitkomt: 'het heil is in de hand van Jahweh' (COT). Dat is de God die trouw blijft - dwars door alles heen.

David verwacht alles van de HERE. Hij ziet de HERE bezig. Via deze pijnlijke weg is God bezig om alles goed te maken: "de verlossing is van Jahweh". Waar David en straks ook al zijn opvolgers steeds de fout ingaan, maakt God het goed. Want God heeft en geeft "verlossing".

God gaat via deze moeilijke weg van vader David Zijn weg naar Davids Zoon, die recht maakt wat krom is. Zijn naam is JEZUS, dat betekent: Verlosser van de zonden.

Nou - zegt iemand - is nu alles goed? Is het nu anders dan in Davids tijd? Gaat het niet steeds mis? Wat is er nu veranderd sinds Jezus stierf aan het kruis? Is de wereld beter geworden?

Laat ik proberen met een voorbeeld u dat te laten zien. Je hebt soms in de tuin van die klimplanten die overal in kruipen. Je krijgt het er haast niet uit. Je kunt er een stuk van afknippen, maar even later zit dat spul weer overal. Het is gemeen onkruid. Wil je er echt van af, dan is er maar een oplossing. Je moet de stam opzoeken en die afkappen. Dan gaat het spul verdorren en na een poosje laat het wel los en kun je gaan opruimen. Dan heb je er nooit meer last van.

De zonde is als dat gemene onkruid. Je kunt wel proberen hier en daar wat te snoeien, maar het zal iedere keer weer zich snel uitbreiden over onze aarde. Geen mens krijgt het de wereld uit, behalve… JEZUS. Hij heeft de stam omgehakt toen Hij stierf aan het kruis. De zonde gaat dood. Straks komt Jezus alles opruimen. De macht van de zonde is gebroken.

Vindt u moeilijk dat te geloven? Ziet u er weinig van?

Sta deze week stil bij het kruis. Het is het teken van lijden. Het staat ook midden in de wereld vol lijden. Maar wie tijd neemt om zich concentreren op de betekenis van wat daar gebeurd is, krijgt hoop. Het kruis - teken van het lijden in deze wereld, maar ook: belofte van een nieuwe wereld. Achter het kruis straalt het licht…

Dat was het eerste punt van de preek. De samenvatting van de preek is: David verwacht alles van de HERE. Hij verwacht 1. de verlossing van de HERE

2. De zegen van de HERE

[ Lezen: 2 Samuël 18: 1-8 ]

Dat David moest vluchten voor zijn eigen zoon Absalom was een gevolg van zijn zonde. Als Absalom zijn vrouwen neemt uit zijn huis en het zwaard opneemt tegen zijn vader, zijn het… - ja - zijn het zijn eigen zonden tegen Uria: het nemen van zijn vrouw en het doden via het zwaard. David boog zijn hoofd.

Zijn zonde brengt niet alleen ellende in zijn leven, maar ook in dat van het volk. Want de opstand van Absalom betekent burgeroorlog.

Wat een ellende zal zo'n burgeroorlog brengen. En we weten uit het verdere verloop van de geschiedenis dat het ook een slachting werd onder het volk. We lazen: "…het volk van Israël werd… door de knechten van David verslagen, het werd daar op die dag een grote slachting: twintigduizend" (2 Samuël 18: 7).

David ziet dat hij het volk niet tot zegen is. Hij faalt. Wat kan hij nog voor hen doen?

David verwacht ook dit van de HERE. David legt het in Gods handen: "Uw zegen zij over uw volk". David noch zijn opvolgers brengen dit volk de zegen. Uiteindelijk brengen zij dit volk geen heil, zodat het leven op kan bloeien. De Here moet het Zelf doen.

Dit gebed vanuit Davids onmacht zien we ook zo mooi verhoord in Davids Zoon, in wie God zijn volk gezegend heeft: Jezus die ook de Christus is. Christus betekent dat Hij gezalfd is met de Heilige Geest. En die de Heilige Geest heeft, is het ook die de Heilige Geest geeft: zegen voor Gods volk, bloei voor Gods kinderen. Dat is de Geest.

Met Pasen gedenken we Christus' lijden. We doen het midden in een wereld vol zonde. Maar we geloven dat Jezus de wortel van de zonde afsneed. Het onkruid zit nog overal, maar dat is slechts een kwestie van tijd. Christus' kruis geeft uitzicht op een aarde zonder onkruid.

En ondertussen? Hoe staan wij in deze wereld? Wat betekent Christus' lijden voor ons? De zegen van het kruis is - zegt het avondmaalsformulier treffend - Zijn levendmakende Geest. Het is de Geest die de vrucht van Christus' sterven nu al wil zetten in ons leven. Op weg naar de nieuwe aarde zonder onkruid mogen wij nu al bloemen zijn.

Waarom? Wat is het doel dat ons leven nu al bloeit? Het gaat om de eer voor God, die ons nieuw leven geeft. Maar het gaat ook om de redding voor mensen, die nieuw leven zien.

Wanneer worden mensen getrokken tot het nieuwe leven? Als ze de bijbel lezen. Oké - maar haast niemand doet het nog in dit Nederland.

Hoe worden ze dan getrokken naar het nieuwe leven? Als ze dat nieuwe leven bij u zien bloeien. Dan valt u positief op. Dan vragen ze hoe dat komt. En dan kunt zeggen: "kom [Paasmorgen] maar mee naar de kerk - dan hoor je wat het geheim van dat nieuw leven is."

Zijn wij Gods bloemen in een verdorrende wereld? O, we zijn zo weinig anders dan al de anderen die niet geloven. Laten we deze week maar weer veel kijken naar het kruis. En denken aan de Geest die daar ook voor ons verdiend is. En bidden: "O Geest, doe mij bloeien."

Kent u dat gebed? Bidt u vaak om de Geest? Vraag en u zult bloeien zonder dat het u het zelf merkt. Dat is de vrucht van het kruis van Golgota.

Amen.


Gebed 2

1. Lof: wij prijzen Uw naam omdat U zo goed bent door deze wereld een spoor van liefde te trekken; dwars door menselijke gekkigheden heen werkt U volgens Uw plan en: het komt goed.

2. Dank: U danken we dat Jezus de ban van de zonde gebroken heeft en het kwade overwonnen zal worden: U brengt een nieuwe wereld waar recht woont.

3. Voorbede: we bidden U voor de wereld om ons heen

Kom Jezus en ruim de zonde op en breng Uw rijk van vrede.

4. Dank: U danken we dat Jezus ook de Christus is die ons zalft met de Geest, zodat we andere mensen kunnen worden: U zet ons in deze wereld.

5. Voorbede: we bidden U voor de kerk: vul met uw Geest Uw kerk.

diakenen => kerk liefdehuis

6. Gebed: ga met ons verder: U die met Davids huis tot het doel kwam, zult ook met ons tot Uw doel komen. Dank voor deze zondag, die U daarvoor wilde inzetten.

Amen.

Terug naar

Terug naar Preken die Spreken
border

http://prekendiespreken.nl/
Heeft U vragen of opmerkingen, mail naar