Leven wij groen of dor? (Goede Vrijdag)

Thema: De lijdende Here Jezus spreekt liefdevol en bezorgd tot huilende Jeruzalemse vrouwen (Goede Vrijdag)
Tekst: Lucas 23: 31
Tekstgedeelte(n): Lucas 23: 1-32
Door: Ds. Ton de Ruiter (destijds predikant gereformeerde kerk vrijgem. Enkhuizen)
Gehouden te:

Enkhuizen op 24 maart 2002

Aanwijzingen voor de Liturgie

Votum en zegengroet
(Morgendienst: Ps. 7: 5)
(Morgendienst: Wet)
(Morgendienst: Ps. 7: 2, 4)
(Middagdienst: Ps. 7: 2, 4-5)
Gebed
Lezen: Lucas 23: 1-32
Ps. 40: 3-4 [ erbij zeggen: in de geest van deze psalm was Jezus op weg ]
Tekst: Lucas 23: 31
Preek (na eerste punt zingen: Gez. 28: 3)
Lied 87: 1-2 of Ps. 86: 4-5
(Middagdienst: Geloofsbelijdenis: Gez. 3)
Gebed
Collecte
Lied 78: 3-4 of Ps. 57: 1-2, 5-6
Zegen

Twee mannen. Beiden op de weg naar Golgota. De één boos en nukkig. Hij wordt gedwongen om een zwaar kruis te sjouwen. Hij verzette zich, maar een Romeinse officier dwong hem.
De andere man gaat vrijwillig. Nee, Hij zei niet: 'o wat fijn'. Maar hij gaat, na gebeden te hebben: God, Vader, als het niet anders kan - hier ben ik om Uw wil te doen.

De één mopperig: 'bah, wat heb ik het slecht getroffen'. Deze man heeft niets te vertellen. Hij wil gauw naar Golgota; daar gauw het kruis neergooien en dan zo snel mogelijk wegwezen.
Maar de ander moppert niet. Hij weet: Ik doe Gods wil en weet dat God Mij uiteindelijk zal zegenen. Dat geeft Hem een wonderlijke vrede in z'n hart. Kijk, Hij staat stil. Hij gaat wat zeggen. Laten we luisteren.
Hij vat zijn boodschap ten slotte samen in die paar woorden over dat groene en dat dorre hout. Wat bedoelt Hij? Dat wil ik u verkondigen.

Samenvatting:

De lijdende Here Jezus spreekt liefdevol en bezorgd tot huilende Jeruzalemse vrouwen

  1. Hij wijst op zichzelf als het groene hout
  2. Hij wijst op de joden en de Romeinen als het dorre hout
  3. Hij wijst op het brandende en komende vuur

1. De lijdende Here Jezus wijst op zichzelf als het groene hout

De vrouwen uit Jeruzalem beklagen Jezus. Er is geen reden aan te nemen dat ze het niet echt menen.
Blijkbaar denken zij anders dan de leiders. De overpriesters en bijna alle schriftgeleerden willen Jezus niet: 'Weg met Hem!'. Zij stookten velen op om te schreeuwen: 'kruisig Hem!'.
Maar hier zijn anderen: Jeruzalemse vrouwen - zij weeklagen / rouwen. Ze huilen om Jezus, om wat er met Hem gebeurt.
Begrijpelijk. Want had Hij niet velen genezen?! Misschien hen zelf wel of een kind van hen. En was Jezus niet altijd vriendelijk en behulpzaam voor ieder die met een nood of met vragen bij Hem kwam?
Vrouwen voelen soms beter aan dat iets niet kan. Mannen kunnen soms mooi redeneren, maar ondertussen. De mannen van Jeruzalem riepen: weg met Hem! "Het is beter dat één man sterft dan het hele volk door deze man verloren gaat?", zo had hogepriester Kajafas al twee keer geroepen. Een schone redenering. Maar ondertussen.

Deze vrouwen voelen aan: hier klopt iets niet. Gaat het volk door deze Jezus verloren? Had Hij niet gepreekt tegen hoogmoed en was Hij zelf niet zachtmoedig, vol van genade, waarheid en trouw? Zou deze Jezus dan gevaarlijk zijn en het volk te gronde richten…?
De vrouwen geloven dat niet en ze slaan zich huilend op de borst. Ze voelen aan: dit is onrecht! Jezus wordt vermoord. Dat voelen zij gewoon.
Inderdaad: hier wordt groen hout weggedaan: een levende, frisse, boom of struik, die veel goede vruchten gaf. De vrouwen hadden verwachtingen van Hem. En terecht. Zijn woorden zeiden: er is iets groots op komst: het koninkrijk der hemelen is nabij! En zijn daden, wonderen en tekenen zeiden het ook.
Van Jezus plukten de mensen vruchten, die echt vreugde gaven. Goede, hoopgevende woorden hoorden ze. En zieken werden genezen, gehandicapten gingen lopen. Bezetenen werden bevrijd. Het evangelie klonk. Gods liefde kwam via Jezus naar hen toe. En dat deed hen zo goed. Het was zo heerlijk, zo weldadig.

Van de schriftgeleerden en Farizeeën hoorden ze altijd andere taal: "Wie veel geld kan geven, die is belangrijk. Uiterlijk vertoon en macht telt. Als je wat te bieden hebt ben je pas goed in de ogen van God". Maar Jezus zei: "Zalig de armen van geest, zalig de treurenden, zalig de zachtmoedigen, zalig zij die worden als kinderen - voor hen is het koninkrijk. Zíj zullen getroost worden, zíj zullen de aarde beërven".
De vrouwen treuren en weeklagen. Want Jezus, een groene, veelbelovende boom werd vernietigd.

Maar dan spreekt Jezus ineens tot hen. En Hij roept: "Vrouwen, huil niet om Mij".
Dat is wonderlijk. Is dat niet vreemd? Waarom dan niet?
Nou: wanneer zegt iemand die lijdt, dat je geen medelijden met hem hoeft te hebben? Dat zeg je:
- òf als het niet zo erg is
- òf als je er zelf voor gekozen hebt, omdat het een goed doel dient.
En dat laatste is het geval bij Jezus.
Hoe verschrikkelijk het ook is - dit is de weg die Hij juist moet en wil gaan als levensboom, om juist zó veel vrucht te dragen.

Klaag niet om Mij. Jawel; Jezus was lichamelijk / uiterlijk kapotgeslagen en Hij liep verzwakt en neergebogen over de weg. Maar geestelijk / innerlijk ging Hij niet gebroken naar Golgota. Hij ging bewust als koning van Gods Koninkrijk. Dat blijkt ook nu weer, uit deze woorden.
"Groen hout ben Ik. Levend en krachtig en vruchtdragend. Ook nu, op de weg naar Golgota!".

Zo zette Jezus allen, die het hoorden, voor het raadsel van zijn leven. Mensen weet: het past niet Mij te beklagen! Ook al ben ik onschuldig veroordeeld en word ik vermoord! Ik ben groen hout!
Maar: wat bedoelt Hij dan daarmee?

Gaat Hij dan door zijn dood vrucht dragen? Is Hij dan geen mislukkeling?
Jezus prikkelt tot nadenken. Door mijn dood zullen aan Mij als Wijnstok vruchten groeien voor God!
En wij - achteraf - kennen de oplossing van het raadsel. Jezus brengt het offer voor ons in de plaats. Zijn onschuldige heilige en liefdevolle leven, groen hout, gaat de hel in. Voor mensen die van zichzelf dor en doods hout zijn. Door geloof in Jezus ontvangen geestelijk dode mensen vergeving van zonden en de Heilige Geest. Zo worden zondaren heiligen: groene en frisse mensen voor God; levende, vruchtdragende, groene ranken. Dankzij de Heilige Geest die we krijgen dankzij zijn vrijwillige lijden en sterven op Golgota.
Daarom: Treur niet om Jezus. En inderdaad: aanbidding past veel en veel beter!
Laten we dat nu ook samen doen door te zingen: Gez. 28: 2.
[ Zingen: Gez. 28: 2 ]

2. De lijdende Here Jezus wijst op de joden en de Romeinen als het dorre hout

Jezus zegt: Ween, klaag niet om Mij. En dan zegt Hij: huil liever om jezelf! U, vrouwen, bent pas echt beklagenswaardig. O, Here Jezus, maar waarom dan?

Nou, Jezus ziet die vrouwen leven temidden van droog, dor, dood hout. Daarmee bedoelt hij de kerk van die dagen. De kerk in Jeruzalem. De kerkleden daar zijn als bomen waar weinig of geen vrucht van te verwachten is. Dode wijnstokken. Zo heeft Jezus hen leren kennen. Ze wilden immers niet luisteren.
Hé, de profeten spraken ook vaak over Israël als Gods wijnstok of wijngaard. Mensen en volken worden in de Bijbel vaak vergeleken met bomen. Een boom kent men aan zijn vruchten - een mens aan zijn daden. Een goede boom geeft goede, een kwade boom slechte vruchten. Vruchten voor God, de landman.
Maar Jeruzalem brengt haat voort, en nijd, en doodslag. Eigen eer staat voorop. Kijk maar: Lang waren ze al bezig met het moordplan om Jezus te doden.
Moord is de vrucht die aan de boom Jeruzalem hangt. Maar dat betekent dat Jeruzalem geestelijk dood is. Zo dor als wat. Waardeloos voor God. Dat wordt dus brandhout!
Er is geen echte liefde tot God en tot de naasten. Want die liefde maakt een mens juist tot groen, levend hout. Zoals Jezus.

Dor en doods hout. Van nature zijn we dat allemaal. Alleen door bekering tot Jezus worden we anders. Maar Jeruzalem wil geen bekering. Daarom is het dor, doods brandhout aan het worden en groeit het er naar toe dat God het echt in het vuur zal werpen. Jeruzalem maakt zichzelf rijp voor het oordeel, de straffen van God.
Jezus heeft meelij met deze huilende vrouwen. "Vrouwen, jullie leven in Jeruzalem, dat beheerst wordt door een doodse, helse geest. En het duurt niet lang meer - dan zal Gods vuur komen. Ween daarom over uzelf, want u leeft er midden in. En als u niet oppast, blijft u ook dor en doods, ondanks uw tranen op dit moment".
Want alleen door echte bekering kan dor hout tot leven komen. Daarvoor is Jezus als groene levende boom geplant. Maar wie niet als rank aan Hem verbonden wil worden, blijft dor en dood. Die zal omkomen onder de toorn, de straffen van God.
Jezus zegt: Vrouwen, het vuur van Gods toorn gaat Mij, het groene hout, treffen - en u bent onder de indruk; u huilt ervan. Maar... weet dit: diezelfde toorn van God zal al het dorre, droge, onvruchtbaar hout gaan treffen, dat zich niet levend laat maken door Mij, Jezus. En dan is er echt geen redding meer.
Jeruzalem wil zich niet levend laten maken. Ze stoten hun Redder uit. Daarom, vrouwen: huil om uzelf, want het oordeel van God komt nu over Jeruzalem.

Weer spreekt hier het hart van Jezus, zoals Hij eerder zelf huilend uitriep: "Jeruzalem, Jeruzalem, hoe graag heb ik uw kinderen willen vergaderen, zoals een hen haar kuikens onder haar vleugels, maar... gij hebt niet gewild". Zijn hart huilt om Jeruzalem. Bekeer u toch, want... als u zo doorgaat zal geen steen op de andere gelaten zal worden (Matteüs 24). De totale vernietiging van de stad komt.
Want Jeruzalem is voor God dor hout, krachteloos zout. Het zal daarom weggegooid worden. Een kerk die zich niet in beweging laat zetten door Jezus zal zelf de hel over zich heen krijgen.
Jezus heeft nog meelij.

En de straf is gekomen.
Jeruzalem is in het jaar 70 na Christus op een verschrikkelijke manier verwoest door de Romeinen. Moeders zagen met groot verdriet hun kinderen omkomen en ze prezen de onvruchtbare vrouwen gelukkig, die geen kinderen hadden. Die hoefden die pijn om je kind te zien sterven niet zo intens te voelen.
De hel, die over Jezus kwam op Golgota, zal iedereen treffen, die zich niet bekeerd. De hel kwam ook over Jeruzalem.
Op Golgota, draagt Jezus de helse straffen, plaatsvervangend, voor iedere zondaar die zich bekeert en bij Hem schuilt. Maar wie niet komt tot Jezus, zal z'n straf zelf moeten dragen. Vroeg of laat.

Jezus kan meelij hebben met mensen die weigeren zich tot Hem te bekeren. Hij weet: zij zijn er uiteindelijk voor eeuwig erger aan toe dan Ik. Bekeer u toch, en geloof in Mij.

3. De lijdende Here Jezus wijst op het brandende en komende vuur

Door het werk van Jezus op Golgota gaat de hel voor gelovigen dicht en de hemel open. Maar de meeste joden in Jeruzalem willen die verlossing niet. Daardoor bleef de deur naar de hel voor hen open en de deur naar de hemel dicht. Jezus ziet de hel voor Jeruzalem al aankomen.
En deze huilende vrouwen - Gods vuur, straf zal straks Jeruzalem treffen.
Ja echt, want als God nu zelfs groen, vochtig hout (zijn Zoon) in het vuur laat gooien, zou Hij dan droog en dor hout sparen? Zeker niet.
Daarom, vrouwen, dochters van Jeruzalem, huilt - want wat nu over Jezus komt, zal ú gaan treffen. Reeds op aarde, maar ook daarna, na uw dood.
Tenzij u tot nadenken komt en u alsnog de weg laat wijzen: laat u redden. Geloof en Ik zal u door Gods gericht heen helpen dat komt over een kerk en een wereld die vol doodse bomen en takken zijn.

Zonen en dochters van… [ lees hier: de plaatsnaam van de gemeente ]. Wij leven vandaag ook in een land dat Jezus verwerpt. Vol dor hout. Dat betekent dat de boosheid van God die over Jezus kwam op Golgota ook eens… [ lees hier: de naam van de provincie of streek ] en Nederland zal treffen. Zó zelfs dat ook hier geroepen zal worden: ik wou dat ik dood was; muren, huizen, flats van… [ lees hier: de plaatsnaam van de gemeente ], val op ons; Noordzee, bedek ons. En als God, zoals er staat, de tijd niet zou inkorten, dan zouden ook de kinderen Gods in zulke landen en steden alsnog verloren gaan. Als Gods hand ons dan niet vasthoudt....!
Maar zalig zij die zich vastgehecht hebben aan de wijnstok, Jezus. Zalig zij, die leven met Hem. Die geestelijk levend zijn, doordat Jezus in ons woont met zijn Geest, ons éénsgezind maakt met Hem.
Dan houden we het vol en zullen we uiteindelijk de overwinning behalen.
Wees gewaarschuwd: want de hel zal losbarsten, zegt Jezus. Eerst in Jeruzalem, dan hier dan daar en ten slotte over heel de wereld, zoals het boek Openbaring dat in visioenen laat zien. Ook in… [ lees hier: de naam van de provincie of streek ].

Jezus wilde Jeruzalem nog weer tot nadenken en tot bekering brengen. Hij wilde nóg voorkómen, dat zij straks alsnog de hel over zich heen zouden krijgen, terwijl Hij het voor hen wilde dragen. Want... alleen door geloof wordt zijn werk tot heil voor mensen. Alleen door eensgezindheid met Jezus worden ook wij gered van het gericht. Ja, door de band met Jezus worden we nu al levende, groene, frisse, vruchtdragende ranken aan de groene, levende, krachtige Wijnstok.
Maar... Gods eeuwige straf blijft echt eeuwig op iedereen DIE NIET BIJ JEZUS SCHUILT.

Als je dat bedenkt, kun je en ga je net als Jezus, met meer ontferming kijken naar anderen, zelfs al doen zíj jou pijn. Want zíj zitten nog onder Gods oordeel. Ik niet -dankzij Jezus- ik heb de Heilige Geest al ontvangen. Zij niet.
Natuurlijk - in allerlei lijden zuchten en lijden wij ook mee met heel de wereld. Maar dankzij Jezus zuchten wij niet hopeloos, maar als in de pijn van de barensnood: het nieuwe leven komt er aan.

Broeders en zusters, jongens en meisjes, of de vrouwen in Jeruzalem zich hebben laten waarschuwen…? Het wordt ons niet verteld.
Maar neem u van harte voor, om in alles te leven als volgelingen van Jezus. Gewillig, Hem volgend, ook als we wellicht een kruis moeten sjouwen.

Doe dat niet als Simon van Cyrene; die wel achter Christus aan ging, maar noodgedwongen en met tegenzin. Bidt dat Jezus ons al meer tot fris, levend en groen hout maakt. Dan zullen we het volhouden. Ook door oordelen heen. Hou u vast aan Hem. Hij houdt u van zijn kant vast - Hij, die ons voorging en voor gaat.

Amen.

Terug naar

Terug naar Preken die Spreken
border

http://prekendiespreken.nl/
Heeft U vragen of opmerkingen, mail naar