Om de zuivere liefde (Deel 3: Bewaard voor de vreemde vrouw)

Thema: Christus' wijsheid bewaart ons voor de verleidingskunst van de vreemde vrouw
Tekst: Spreuken 7
Tekstgedeelte(n): Spreuken 6: 20-35
Spreuken 7
Door: Ds. J.W. van der Jagt (predikant gereformeerde kerk vrijgem. Dalfsen)
Gehouden te: Dalfsen op 20 oktober 1996
Opmerking RJCV: De prekenserie over liefde en seksualiteit is als trilogie bedoeld. Elke preek belicht een ander aspect van liefde en seksualiteit:
Liefde en seksualiteit 1: De kleren van de verlossing,
Liefde en seksualiteit 2: Zuivere liefde heeft haar eigen tijd,
Liefde en seksualiteit 3: Bewaard voor de vreemde vrouw.
Extra: Inleiding op de prekenserie: Om de zuivere liefde.

Aanwijzingen voor de Liturgie

Gez. 28: 1, 3
Wet
Ps. 37: 1, 11-12
Schriftlezing: Spreuken 6: 20-35
Tekst: Spreuken 7
Preek:
Ps. 111: 1, 4, 6
Collecte
Ps. 25: 4, 6-7


Gemeente van onze Here Jezus Christus,

Laatst zag ik een reclamebord.
In het voorbijgaan kon ik niet alles lezen. Er werd een muziekfeest aangekondigd, een houseparty of zo. Er stond op: 'Erotic kingdom.' Als U geen engels kent: 'Erotisch koninkrijk.'
Dat zal me een feest geven! De erotiek als koning! Daar kan een mens z'n lust uitleven. Is dat niet tekenend voor onze tijd? De seks is de baas. Je moet dat niet wegdrukken, maar je moet het uitleven.

Dat is in de samenleving zo sterk, zou er wel iemand zijn die niet went aan de druk van de verleiding? Niet dat we nu zo direct naar zo'n feest zullen gaan. Dat zullen we wel te gortig vinden. Dat hoop ik ook. Maar is er niet een sluipende gewenning? Wordt de zonde tegen het 7de gebod niet heel gewoon?

We hebben twee keer over de seksualiteit gepreekt. Vandaag doen we dat voor het laatst. De keus is gevallen op Spreuken: de wijsheid van de Here die daarin is geopenbaard. De spreukendichter wil ons de ogen openen voor de verleidingskunst van de zonde. Hij weet wat er in het leven te koop is. Hij heeft een venster dat op de straat uitkijkt. Daar speelt het leven zich af. Hij zag hoe een jongen door een hoer werd verleid. Het is uit het leven gegrepen. Daarom kan hij ons ook waarschuwen.
We horen daarin de wijsheid van Christus. De Here Jezus wil ons bewaren bij zijn verlossing en Hij wil voorkomen dat wij ons in deze tijd vol van verwarring op seksueel gebied laten misleiden.

Christus' wijsheid bewaart ons voor de verleidingskunst van de vreemde vrouw

  1. Hij leert ons haar verleidingskunst te doorzien
  2. Hij leert ons haar verleidingskunst te weerstaan
  3. Hij leert ons haar verleidingskunst te overwinnen

1. Hij leert ons haar verleidingskunst te doorzien

Je zult maar zo'n uitnodiging krijgen!
In onze vertaling klinkt het niet zo geweldig (vers 18): "Kom, laat ons zwelgen in minne tot de morgen toe; genieten van liefde" Zeg het maar in een modernere vertaling: "Kom, laten we dronken worden van de liefde; genieten tot de morgen toe." Het is duidelijk: Ze zullen de hele nacht doorgaan. Ze zullen erin opgaan. Ze zullen een volkomen bevrediging beleven. Genieten wordt dat!

De spreukendichter ziet uit zijn raam een jongen die daarnaar verlangt. Doelbewust gaat hij in de richting van het huis waar hij genieten kan. Is het nieuwsgierigheid die hem drijft? Wil hij ervaring in de liefde opdoen? Kan hij anders niet het z'n vrienden meepraten? Wat hem precies drijft staat er niet. Dat hoeft ook niet. Hij gaat zijn begeerten bevredigen. Wat een kans nu die vrouw hem zo uitnodigend tegemoet komt. Dat is net wat hij zoekt.
Ja, zegt de spreukendichter: dat doet nu iemand die geen verstand heeft! Onverstandig, verstandeloos, zegt vers 7.

Is dat tegen de jeugd gericht? Dat lijkt misschien zo. De dichter kijkt immers onder de jongelui. Hij ziet een jonge jongen. Hij heeft het tegen zijn zoon. En is het niet waar: in je jeugd heb je toch nog weinig levenservaring? Daar is niks mis mee. Daar moet je rekening mee houden. Laat je de weg maar wijzen.
Maar ouderen hebben toch ook verlangens die ze graag willen bevredigen?
Als je eenmaal getrouwd bent kun je samen volop gemeenschap hebben. Er zijn wel eens jongelui die dat denken. Die met die gedachte naar het huwelijk verlangen. Dat is dan een droom die echt niet uitkomt. Je zult merken dat er dagen zijn dat het helemaal niet kan. Dat kan ook een lange tijd zijn. Een tijd van ziekte bijvoorbeeld.
Het kan ook wel eens zo druk zijn dat je geen tijd voor elkaar hebt. Er worden wel grapjes gemaakt over ouders met grote gezinnen; alsof die zich maar uitleven. Dwaas! Zo voor en na de bevalling heb je toch geen gemeenschap met elkaar? Zou je door de drukte van een groot gezin wel altijd puf hebben om elkaar lief te hebben?
Ligt het niet veel meer voor de hand dat juist als het gezin klein gehouden wordt er veel vaker gemeenschap kan zijn?

Er zijn ook andere omstandigheden.
Het verlangen kan onbevredigd blijven door teleurstellingen: de gemeenschap geeft niet wat je ervan verwacht. Er kan verwijdering zijn of een niet begrijpen van elkaar. Een oorzaak kan liggen in frustraties, misschien wel vanuit je jeugd, waardoor je je niet aan elkaar durft toe te vertrouwen. Het verlangen naar elkaar kan door allerlei oorzaken onbevredigd blijven.
En hoe zou ons verlangen bevredigd worden als je niet getrouwd bent? Of als je man of vrouw er niet meer is?
'Mijn zoon' zegt de spreukendichter. Dat is niet speciaal de jongere in de kerk. Het is zijn léérling. En dat zijn we eigenlijk allemaal: leerling van Christus. Hij wil ons allemáál bewaren voor de dwaasheid die je begaat als je geen verstand hebt.

Want dat is toch een vreemde vrouw? Dat zie je zo.
Ze loopt ongedurig over de straat. Ze tippelt. Ze zoekt een man. Dan ziet ze die jongen en ze doet net of ze speciaal op hem wacht. 'Ik heb jou gezocht; ik ben jou tegemoet gegaan.'
Het lijkt alsof er spontane liefde in het spel is: twee mensen die het gevoel hebben alsof ze elkaar al jaren kennen; zo vertrouwd is het gelijk.
Het had natuurlijk net zo goed een andere man kunnen zijn, dat weet iedereen.
En kijk eens hoe ze het genot dat wacht aanprijst: een fijn bed; met kostbare spreien opgemaakt; geurige parfums; een romantische sfeer - ze prijst haar liefde aan. Bij haar valt nog eens te genieten!

Is dat niet vreemd? Als er liefde in het spel is, moet je dan jezelf aanprijzen; het genieten met mooie woorden aan de man brengen? En let eens op het slot: "Mijn man is niet thuis; die blijft nog een tijd weg; hij komt pas bij volle maan terug." Met andere woorden: 'de kust is veilig'.
Als je het nog niet door had, dan komt hier de aap uit de mouw! Het klonk zo mooi. Het klonk zelfs vróóm: ze begon over de vredeoffers die ze had gebracht. Haar godsdienstige plichten waren volbracht. Is het geen serieus type? Het lijkt net echte liefde: elkaar kennen, van elkaar genieten. Wat een sfeer in haar huis!
Waarom moet je dan uitkijken om niet betrapt te worden? Waarom in de schemer, tegen dat het donker wordt? Kan het soms het daglicht niet verdragen? Is dat liefde, als het moet gebeuren in het geniep? Als je elkaar echt liefhebt hoeft dat toch niet geheimzinnig?
Nee, als je elkaar liefhebt wil je echt niet altijd iedereen erbij hebben. Natuurlijk niet. Maar iets anders is dat je het gaat verbergen. Dat niemand het mag weten. Als je zo je begeerten wilt bevredigen zit er iets goed fout.
Dit is een vréémde vrouw. Niet omdat ze vreemd doet. De vreemde vrouw is in Spreuken 6 en 7 de vrouw van een ànder. Een vrouw die, zoals vandaag gezegd wordt, vreemd gáát; of bij wie jijzelf vreemd gaat. Ze is jóuw vrouw niet.

[ In het vorige deel zagen we: ] echte liefde hoort in de verhouding van die twee mensen die God aan elkaar geeft. Die Hij voor elkaar heeft bestemd. In dat huwelijk hoort de seksuele gemeenschap. Nu zegt de spreukendichter: wat ben je dwaas als je daar geen rekening mee houdt. Wanneer je je laat leiden, niet door de Here maar door je begeerten. Dat maakt je weerloos voor de verleiding van de vreemde vrouw. Het maakt je blind. Dan ga je liefde zien waar helemaal geen liefde is. Je ziet alleen een fijn gezicht, een mooi persoon, een prachtig lijf. Je raakt van de kook. Je gaat erachteraan. Of die vrouw nu van een ander is en of dat nu wel de vrouw is met wie jij getrouwd zou willen zijn - op het eerste gezicht zeg je misschien van wel. Bij nadere kennismaking valt het vies tegen.
Je kijkt er niet meer doorheen. Je ziet niet meer hoe er handig wordt ingespeeld op jouw begeerten. Om je lief te hebben? Nee, om je te vàngen!

We worden gewaarschuwd voor de vreemde vrouw.
Maar dat is niet alles. De moraal van het verhaal vinden we aan het slot: "Mijn zoon, Uw hart wijke niet af naar haar wegen; dwaal niet af op haar paden." Daar komt terug wat de leraar uit zijn raam heeft gezien in vers 8: hij zag die jongen naar haar huis gaan. Die jongen dwaalde af. Zijn begeerte maakte hem weerloos. Hij keek niet door haar verleidingskunst heen. Hij was al verdronken voordat hij water had gezien. De bedoeling is niet alleen: pas op voor de vreemde vrouw. Het is nog veel meer: pas op je eigen hart! Let op het verlangen dat je voelt. Blijf baas over je eigen begeerten. Loop ze niet zomaar na. Laat God over jouw begeerten regeren.

Kijk, daar gaat het om: wie heeft het te zeggen in ons hart? Loop je achter je eigen begeerten aan, of loop je achter Christus aan?
Onze eigen begeerten maken ons blind. Ze maken ons een jongen zonder verstand. Al zijn we ook volwassen of zelfs oud: we zijn dan een jongen zonder verstand.
Christus maakt ons wijs. Door Hem kennen we onszelf en leren we hoe we moeten strijden tegen de verleiding die zoveel moois ons lijkt te geven, maar die tenslotte zo dodelijk is.

2. Hij leert ons haar verleidingskunst te weerstaan

We kunnen van Christus ook leren hoe we de verleiding kunnen weerstaan. Laten we maar gelijk zeggen: dat is niet zo gemakkelijk. Als het gaat om de begeerten van ons eigen hart betekent het: vechten tegen jezelf. Dat doen we niet zo graag. En hoe doe je dat?
Die vreemde vrouw biedt de jongen veel genot aan. Dat zal me een nacht worden! Wat doet ze eigenlijk? Om hem binnen te krijgen praat ze de drempels die er zijn weg. En ze kan mooi en vroom praten! Ze maakt het aantrekkelijk; een romantische sfeer; mirre, aloë, kaneel - wat zal het daar lekker ruiken - bedwelmend. Ze worden niet gestoord. De drempels moeten weg!

Dat kennen we toch? Is dat niet de sfeer van onze samenleving?
Het went om bloot te zien.
Is het niet heel gewoon, al het bloot dat er is? Dat went.
Wie vindt het nog erg dat er op het strand een topless-zonnende vrouw naast hem ligt? Je hoort ook gereformeerde mensen wel zeggen dat het toch niet zo erg is als je bruine borsten wilt hebben.
Het wordt geaccepteerd om vreemd te gaan. Zelfs zo dat wat Spreuken zegt over een jaloerse echtgenoot, niet eens meer aan de orde lijkt. Bij partnerruil, bijvoorbeeld. Daar zit geen jaloezie meer tussen, en geen angst om te worden betrapt.
Het gaat om het genot. Je bent gek als je daar niet aan meedoet.
Het is de sfeer van veel muziek: liefde, seks. De videoclips zijn heel duidelijk.
Kijk je daar regelmatig naar? Dat went. Het breekt langzaam de weerstand af.

De sfeer in een disco: het drinken van alcohol. Het roken van een stickie. Als je jezelf bedwelmt gaan de drempels omlaag. De weerstand wordt minder. Je wordt los in de omgang. Er kan meer mee door. Het moet tegenwoordig allemaal kunnen. En gezelligheid kent geen tijd. Je kunt feesten tot diep in de nacht. Kan het eigenlijk het daglicht wel verdragen?

Er worden feesten georganiseerd, ook door gereformeerde jongens en meisjes: met een klein entreegeld ben je welkom. Drank, verdovende middelen en seks, daar gaat het om. Dat zeggen mensen die er geweest zijn. Dat is nu de genotzucht van de wereld: een feest maken waarbij de weerstand zo laag wordt dat eigenlijk alles kan. Het genot dat je zelf hebt telt. En als dat alleen nog telt, gebruik je elkaar een keer - liefdeloos en hard.
Dat keurt de Here af. Daar hoor je niet. Daar kun je nooit een leerling van de Here Jezus zijn.
Onze weerstand tegen de zonde wordt ook op andere manieren afgebroken. Je kunt het elkaar heel moeilijk maken als je in verkeringstijd samen op vakantie gaat. Blijf maar eens van elkaar af, samen in een tentje, als je van elkaar houdt. Waarom maak je het elkaar zo moeilijk?
Je woont op kamers; je vriend of vriendin komt een weekend. Waarom slaap je niet bij elkaar? Dat is toch heel gewoon!
Hebben we nog weerstand tegen wat de wereld heel gewoon vindt? Of zijn we die drempel allang over? Is het liefde om elkaar in verleiding te brengen? Om het elkaar moeilijk te maken?

[ In het vorige deel heb ik gezegd: ] verkering hebben is ook: 'nee zeggen' tegen elkaar. 'Nee zeggen' uit liefde en respect voor elkaar. Ja, want als je in je verkeringstijd niet van elkaar kunt afblijven, hoe zal het straks in het trouwen zijn? Zou je dan nog kunnen aanvaarden dat de gemeenschap met elkaar niet mogelijk is? Kun je elkaar nog blijven liefhebben als er soms heel weinig te genieten valt? Je verkeringstijd is ook een oefentijd met het oog op straks. Hoeveel huwelijken breken niet stuk omdat de oefening in de onthouding heeft ontbroken? Er is oefening nodig om goed te kunnen omgaan met de begeerten en verlangens van je eigen hart. Ook om goed te kunnen omgaan met de verlangens van elkaar. Ook dat moet je leren. Heb er maar oog voor dat het moeilijk kan zijn.

Paulus zegt ergens dat we in het huwelijk elkaar ons lichaam niet moeten onthouden. Daarmee bedoelt hij niet: leef er maar op los. Ook niet: gemeenschap moet altijd kunnen. Hij vraagt wel oog voor elkaar - oog voor elkaars moeite en strijd en zwakheid. Want hij weet dat het verlangen ons weerloos maken kan voor de zonde en blind voor de verleiding van de vreemde vrouw.

Haar verleidingskunst moeten we weerstaan.
Laat daarom de drempels niet afbreken. Wees op je hoede voor de begeerten van je eigen hart. Laat die blijven binnen de verhouding die de Here wil. Dan blijft de liefde zuiver en de zonde geweerd.

3. Hij leert ons haar verleidingskunst te overwinnen

Die strijd is ook de moeite waard. Want die vreemde vrouw is gevaarlijk.
Ze lijkt zo mooi. Zo om van te genieten. Maar, zegt Spreuken 7: "haar huis zijn wegen naar de dood". Zo waarschuwt onze tekst. De dood is ermee gemoeid! Je zou het niet zeggen, want wat valt er niet te genieten.

Waar denken we dan aan? Misschien aan de dood als het oordeel, het eeuwige oordeel van God. En dat is juist. Daar gaat het zeker ook over. Maar dat niet alleen. Denk maar niet alleen zover vooruit. De spreukendichter blijft veel dichterbij.

Stel dat je wordt betrapt? Die man kent geen medelijden! Hij zoekt wraak, dat lazen we in Spreuken 6. Als je vuur in je kleren haalt vliegen ze toch in brand? Als je op gloeiende kolen loopt, brand je toch je voeten? Zo is het toch?

Hoeveel gaat er in het leven niet kapot door ontucht? Een hoer doet het niet voor niets. Dat kost je veel geld. Een o6-nummer kan je heel wat kosten.
Als je met elkaar naar bed gaat, stel dat je nog op school zit, kun je dan je opleiding nog wel afmaken? Kun je wel voor een gezin zorgen? Je jeugd, je levensloop breekt ineens kapot.

"Dan moet je de pil maar gebruiken", kun je zeggen.
Ja, dat is nu handig. Je kunt de directe gevolgen voorkomen. Maar wat zal de man zeggen met wie dat meisje later trouwt? Zal hij haar zijn liefde nog kunnen geven? Het is te hopen. En ze zijn er gelukkig, leerlingen van Christus die de ander liefhebben. Maar jij zelf, zou je zelf de herinnering aan de eerste keer zomaar vergeten? Die eerste ervaring kan je later in je eigen huwelijk lelijk opbreken. Dat is ook schade. Wat zeg je dan? 'Pech gehad?'
En wat maak je kapot je het met een getrouwde man houdt? Zijn gezin; zijn kinderen. Wat doe je tegenover je eigen kinderen als je vreemd gaat?
Hoeveel ontucht is er niet met een járenlange nasleep van ellende en verdriet? Het komt vandaag wel aan het licht. Ontucht van jaren geleden, die na vijf, zes jaar de oorzaak is dat je voor de rechter komt en je veroordeeld wordt. Want de jaloezie en de moeite op dat punt is groot! Dat laten mensen er niet zomaar bij zitten. 'Pech gehad?'

De Here zegt: "Daar gaat het leven kapot. Daar zie je de dood." Daar zie je heel gewoon de duivel aan het werk om Gods prachtige schepping te vernielen. Die vreemde vrouw heeft er al zoveel verslagen. Ze zijn er allemaal ingelopen!

Kijk, gemeente, daar waarschuwt de Here ons voor. Want als wij in dat onverstand vallen, dan overzien wij dat alles niet. We wuiven het weg. Wij kunnen het leven wel aan. Het zal allemaal wel goed komen. Door een roze bril kleurt de hele wereld mooi.
De Here Jezus waarschuwt ons met zijn ervaring. Hoe Hij het leven kent. Wie zich door Hem laat leiden, mag de verleiding overwinnen. Die leert er 'nee' tegen te zeggen.

En dat is de moeite waard!
De Here leert ons wat zuivere liefde is. Wie zich door Hem laat leiden, die kan zoveel genieten. God gaf de liefde en door Christus wil Hij onze liefde redden van het bederf en van de ondergang.
Laten we daarom op onze hoede zijn voor de begeerten van ons eigen hart.
Laten we weerstand opbouwen tegen de zonde.
Laten we elkaar daarin sterk maken.
Dan mogen we ook in de verwarring van onze tijd heilig leven.
Dat is onze overwinning: over de verleiding en over de dood.
Die zullen we behalen als we letten op Christus en ons laten onderwijzen door zijn Geest.

Amen.

Terug naar

Terug naar Preken die Spreken
border

http://prekendiespreken.nl/
Heeft U vragen of opmerkingen, mail naar