De liefde van God (Periode voor Kerst)

Thema:

De liefde van God (Periode voor Kerst)

Tekst: Johannes 3: 16
Tekstgedeelte(n):

Johannes 3: 1-21

Door: Ds. P.P.H. Waterval (predikant gereformeerde kerk vrijgem. Krimpen aan den IJssel)
Gehouden te:

Sneek op 17 juni 2001

Benodigd: Spandoek met 'John 3: 16' erop

Aanwijzingen voor de Liturgie

Votum en zegengroet
Ps. 103: 1, 3, 9
Wet
Ps. 125: 1-2
Lezen: Johannes 3: 1-21
Lied 481: 1-2, 4
Tekst: Johannes 3: 16
Preek
Gez. 36
Gez. 41
Zegen

Gemeente van de Here Jezus,

[ Spandoek met 'John 3: 16' omhoog houden ] Herken je dit? Denk maar eens aan grote sportevenementen zoals het Wereldkampioenschap schaatsen en het WK-voetbal. Hij zal je vast wel eens opgevallen zijn. Die man midden tussen het publiek die ook zo'n spandoek omhoog houdt met deze tekst erop. Meestal zie je hem maar even in een flits als de camera toevallig langs komt. Of die man dat voor de Tv-kijkers doet of de mensen in het stadion, dat weet ik niet. Maar waarom hij het doet, dat weet ik wel. Hij hoopt natuurlijk dat mensen die bijbeltekst te binnen schiet of dat ze hem thuis nog eens opzoeken. En dat ze er dan over gaan nadenken en natuurlijk gaan geloven wat er staat. Nou datzelfde doel heb ik vanmiddag ook. Alleen heb ik het voordeel dat ik er ook nog een heleboel bij mag zeggen. Ik mag erover preken. Nou weten de oudere mensen hier natuurlijk allemaal wat er in Johannes 3: 16 staat. Maar ik ben heel nieuwsgierig of er ook jongens en meisjes zijn die dat weten? Niemand? Zal ik het dan maar zeggen? "Want God hield zoveel van de wereld dat Hij zijn enige Zoon gegeven heeft, opdat iedereen die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft." Een ontroerend mooie tekst, misschien wel de bekendste van de hele Bijbel. Prachtige woorden om met Kerst weer tot je te laten doordringen. Want ze geven precies het doel van het Kerstfeest aan. God heeft zijn Zoon naar deze aarde gestuurd om jou en mij te redden.
Jezus heeft deze woorden in Johannes 3: 16 toen hij ze voor het eerst uitsprak, niet voor een grote menigte uitgebazuind. Nee, hij spreekt ze uit in een vertrouwelijk gesprek met Nikodemus, een Farizeeër en vooraanstaand lid van de Joodse Raad. Het is 's avonds na zonsondergang. Dat was een tijdstip waarop Nikodemus ongestoord kon praten met Jezus, die het overdag veel te druk had. Misschien wilde hij ook liever niet dat bepaalde collega-Farizeeërs hem zouden zien praten met deze lastige man die in hun ogen God lasterde of erger nog: door de duivel bezeten was. Nikodemus was waarschijnlijk één van de stille bewonderaars van Jezus, die onder de indruk waren van de vele wonderen die Hij verrichte. Hij had respect voor Jezus en hij spreekt hem dan ook aan met 'Rabbi', wat 'meester' betekent. Nikodemus wil Jezus laten weten wat hij van hem vindt. Hij wil hem eigenlijk een complimentje maken. "Rabbi, wij hebben gezien wat u allemaal doet en ik wil u graag laten weten dat wij u erkennen als een leraar die heel duidelijk door God gezegend wordt."
Jezus' reactie is nogal verrassend. Want Hij neemt dit complimentje helemaal niet in ontvangst. Omdat Hij weet wat er werkelijk in Nikodemus omgaat, komt hij met een hele andere reactie. Hij houdt Nikodemus als het ware een bordje voor: 'Geen toegang zonder hemelgeboorte'. Omdat God het zo wil, Nikodemus, moet jij en ook u, broeders en zusters hier in … [ lees hier: de plaatsnaam van de gemeente ] eerst vanuit de hemel een levensvernieuwende operatie ondergaan. Je moet eerst van boven geboren worden, oftewel wedergeboren. Maar Nikodemus vindt zo'n wedergeboorte onbegrijpelijk. Hou kan dat nou? Hij denkt: "Zou ik op mijn leeftijd soms mijn geboorte nog eens kunnen overdoen?" Zijn reactie laat zien dat hij nog steeds horizontaal en niet vertikaal denkt, zoals Jezus. En zoals trouwens ook het Oude Testament. Want het beeld van de geboorte uit water en geest dat is ook al in Ezechiël 36 te vinden. Dat had zeker Nikodemus kunnen en moeten weten. Hij, de alom geprezen professor in de theologie, die dagelijks met zijn neus in de thorarollen zit. Jezus verwijt hem dat ook. Nikodemus is gericht op het aardse en niet het hemelse.
Nu zijn de hemelse dingen voor mensen van nature ook verborgen. Hoe zou een mens ooit iets kunnen afweten van de plannen die in de hemel gemaakt zijn om de wereld te redden? Daarvan kan alleen iemand iets openbaren die zelf thuis is in de hemel en daaruit is neergedaald. En die iemand is de Here Jezus. En Jezus wil dolgraag van die hemelse, verborgen dingen vertellen. Over Gods plan voor de verlossing van de wereld. Dat is zijn missie als profeet. En Nikodemus, die tijdens het gesprek steeds stiller wordt, die krijgt van Jezus hemels nieuws te horen. Dit nieuws namelijk: Want God hield zoveel van de wereld, dat Hij zijn enige Zoon gegeven heeft, opdat iedereen die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
Nikodemus hoort hemelse muziek. Jezus openbaart hier aan hem en aan ons het geheim van zijn leven. Omdat God van de wereld houdt, heeft Hij zijn Zoon gegeven om jou en mij te redden. Weet je wat dit is: dit is niets minder dan Gods liefdesverklaring aan een verloren wereld. God laat zich hier in zijn hart kijken. Dat is iets wat wij mensen niet zo gauw doen. Dan moeten we eerst iemand helemaal vertrouwen. Dan willen we zeker weten dat we veilig zijn bij de ander. Maar God doet het hier via Jezus bij een vreemde, afwachtende Farizeeër. En wij mogen met hem meekijken. En wat zien we dan? Een overstroming; namelijk een hart dat overloopt van liefde.
Want let maar eens op! God schenkt zijn eigen Zoon. Heb je daar wel eens over nagedacht, wat dat betekent? Je kunt er veel verdriet van hebben als je 85-jarige vader of moeder, opa of oma sterft. Er valt een gat. En het gemis doet pijn. Maar heel wat anders is het als er een kind overlijdt. Dat grijpt heel wat dieper in. Ouders die zoiets overkomen is, weten hoe diep. Het blijft zo onnatuurlijk wanneer ouders een kind moeten afstaan aan de dood. Voor je gevoel horen kinderen hun ouders te begraven en niet andersom. Maar het verdriet wordt nog dubbel zo erg als het kind dat je moet afstaan ook nog je enige kind is. Misschien kunnen alleen mensen die hun enige kind hebben verloren, nog het best aanvoelen wat het God gedaan moet hebben om zijn eniggeboren Zoon af te staan. Als wij, zondige mensen, al stuk gaan van verdriet, hoe zeer zal het dan onze hemelse Vader innerlijk niet verscheurd hebben dat Hij Zijn Zoon moest afstaan voor een leven van diepe vernedering dat uitliep op de gruwelijke dood aan een kruis? Wat denk je: zouden er ooit twee meer van elkaar gehouden hebben dan de Vader en de Zoon? In het Johannes-evangelie lezen we het regelmatig: dat de Vader de Zoon liefheeft en dat de Zoon van de Vader houdt. Deze volmaakte band liefde maakt dit alles tot zo'n ontzaglijk wonder. Vader offert zijn Zoon op, het allerkostbaarste wat Hij heeft. Zijn eniggeboren Zoon, die aan de boezem van de Vader is. Wie hoort hier niet de echo van wat God tegen Abraham zei: "Abraham, neem je zoon, je enige, van wie je houdt. Ga naar het land Moria en offer hem daar." Gelukkig was het uiteindelijk niet nodig dat Abraham dat deed. Maar God offerde Zijn Zoon wel. Voor jou en mij.
Omdat het dit keer wel nodig was. Want God wilde zijn wereld niet prijsgeven. Ja, die wereld - en daar moeten we hier vooral de mensenwereld onder verstaan - is niet meer wat ze was. Ooit was er sprake van een volkomen ongestoorde relatie tussen de Schepper en de mens. Adam en Eva maakten 's avonds een wandeling met de Here door hun prachtige tuin, het Paradijs. De Schepper genoot van de mens en de mens van zijn Schepper. Maar door de eerste zonde kwam er een plotseling eind aan die liefdesrelatie. De mens werd zelfs Gods vijand. Door de zonde deed de mens het licht uit in zijn leven en sindsdien verkeert hij in diepe duisternis. Het is het donker van de oorlog. En die oorlog tegen God houdt nog steeds aan. En toch blijft God houden van deze wereld. Wat Jezus van ons vraagt en wat ons onmogelijk lijkt, namelijk onze vijanden liefhebben, dat heeft God gedaan. Paulus zegt dat God ons door de dood van zijn Zoon met zich verzoend heeft toen wij nog vijanden waren. Wat bij mensen onmogelijk is, is gelukkig mogelijk bij God. Jij en ik, wij vinden het al moeilijk om om te gaan met hen die ons niet zo goed liggen. Hoelang is het geleden dat jij een goed gesprek had met een drugsverslaafde of dat jij je Mars deelde met dat lelijke dikke meisje uit 3B? Wees eens eerlijk. Kennen wij niet allemaal mensen waar we liever met een grote boog omheen lopen? Maar God loopt om niemand heen. Hij houdt van mij, van jou, ja, ook van die Marokkaanse jochies die menige buurt onveilig maken, en ook van de wildplasser die al twee keer iets heeft achtergelaten op je voordeur. Ja, zelfs van de moordbendes die op Ambon de christenen naar het leven staan. Kun je het geloven? Wat een wonder, hè! Zóveel houdt God van deze wereld dat Hij zijn enige Zoon daarvoor naar de aarde heeft gestuurd en heeft prijsgegeven in de dood. Dat is Kerstfeest.
En vraag dan maar niet waarom, want aan de liefde van God valt niet veel te verklaren. In ieder geval is er niets aardigs in ons dat zijn liefde opwekt. Johannes zegt in zijn eerste brief: "Liefde is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat Hij ons heeft liefgehad en dat Hij zijn Zoon heeft gezonden als een boeteoffer voor onze zonden." Mozes heeft dit ook aan Israël duidelijk gemaakt in Deuteronomium 7: "Denken jullie nou echt dat God je heeft uitgekozen omdat je zo'n groot volk bent? Nee, jullie waren juist van alle volken het kleinste. Hij hield gewoon van jullie." Dat is het! Zo is Hij gewoon. Voor ons verstand is het niet te bevatten. Neem alle menselijke goedheid en vermenigvuldig het tot de macht 'n'. En besef dat de uitkomst van die som nog maar een fractie is van de grootte van Gods liefde. Johannes zegt het een paar keer in zijn eerste brief: "God is liefde." Het is zijn aard, zijn wezen. Hij kan niet anders dan liefhebben. Daarom kan God mensen zoals wij, bedorven zondaars, opzoeken en leven geven. Hoewel wij eigenlijk niets anders dan de doodstraf verdienen.
Ik hoop dat je me goed begrijpt. Dat God deze wereld liefheeft, betekent natuurlijk niet dat de Here bevriend is met iedereen. De innige band van vriendschap is er slechts voor de gelovigen, zijn eigen kinderen. Maar dat God deze wereld liefheeft, betekent volgens de Bijbel wel dat Hij het beste zoekt voor al zijn schepselen. En dat Hij niet wil dat er ook maar één mens verloren gaat. Onze God is een liefdevolle God, omdat Hij wil vergeven en voor eeuwig wil behouden. Dat is de roep die nog steeds van het Kerstfeest uitgaat.
En daarom zond Hij zijn enige Zoon. Dat is het allermooiste Kerstcadeau dat je open mag maken: redding en eeuwig leven. Eeuwig leven. Letterlijk staat er: het leven van de eeuw. De eeuw die komt: waarin niets meer vergaat, niets meer fout gaat en niets ons geluk meer kan verpesten. Hier mislukt nog zoveel, is er nog enorm veel verdriet en gebrokenheid. Maar dan is er onbeperkt geluk. Weg pech, weg ziekte, weg verdriet, weg dood. Wandelen met God in de avondkoelte. Hem in de ogen kunnen kijken en dan je ogen niet meer van hem af kunnen houden. Dat kan straks weer in het eeuwige leven. Intens en voor altijd gelukkig zijn. Dan kan er niets meer stuk. Dat wil God graag geven. Aan jou en mij. Aan iedereen.
Aan iedereen die gelooft. Die laatste twee woorden horen er wel helemaal bij. God geeft het Leven, het leven met een hoofdletter niet zomaar aan alle mensen. Dat zou zijn liefde heel goedkoop maken. Nee, er is één voorwaarde. Geloof. Geloof in de Zoon. Dat is wat God van ons vraagt. Niet meer en niet minder. God vraagt geen belangstelling, geen sympathie, geen respect, geen proefschrift, geen muziek, geen gedicht. Dat is wat veel mensen God best wel willen geven. Maar God vraagt geloof in zijn Zoon. En geloof betekent: door de knieën gaan, zwichten, je overgeven, het leven buiten jezelf in Christus zoeken, en Hem het centrum van je leven maken. Geloof is een leven van hart tot hart. Wat ga jij doen met deze Kerst? Ga jij je hart openen voor hem? En zet je die dan wijd open of op een kiertje? Scheep Hem niet af met allerlei beleefde smoesjes. God heeft alles voor jou overgehad. Daarbij past maar een reactie: geloof.
Want het alternatief is eigenlijk te erg om over te praten. En toch moet het. Jezus zegt: opdat ieder die in Hem gelooft eeuwige leven heeft en dus niet verloren gaat. Dat kan dus blijkbaar wel. Dat je verloren gaat, als je niet gelooft. Verloren gaan. Dat is net zoiets als: de goede weg kwijtraken hier in dit leven en in het leven hierna. Niet per ongeluk maar door je eigen schuld. Omdat je niet goed oplet en de wegwijzers negeert. Jezus zegt: "Hier, bij mij moet je zijn. Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door mij." Wie niet gelooft, die verdwaalt en slaat de verkeerde weg in. De weg van hen die niet met God willen leven maar het zelf willen uitzoeken. En die weg loopt uiteindelijk dood. In de eeuwige dood. In de hel. Dat afgrijselijke verbanningsoord vol pijn, gehuil, spijt en tandengeknars. Want dit moet voor iedereen duidelijk zijn: wie het allergrootste geschenk dat ooit werd aangeboden afslaat: de redding door het offer van Christus, die begaat niet alleen de allergrootse vergissing, maar ook de allergrootste misdaad. Want bewust nee zeggen tegen Gods genade is het toppunt van arrogante ondankbaarheid. En op die allerzwaarste misdaad staat ook de allerzwaarste straf. De pijn van de eeuwige spijt in de put van de eeuwige eenzaamheid.
Maar: dat is niet wat God wil voor jou en voor mij. Absoluut niet. Wat Hij wil, is heel duidelijk. Dat we gered worden en eeuwig leven hebben door het geloof. Dit goede nieuws klinkt al eeuwenlang. Ook nu weer hier in … [ lees hier: plaatsnaam van de gemeente ], nog steeds. Tot aan de dag van de tweede komst, de terugkomst van de Zoon van God. Dit nieuws klinkt ook overal: in stadions, op straten en op pleinen, in huiskamers en in kerkgebouwen zoals hier in de … [ lees hier: de naam van het kerkgebouw ].
[ Spandoek omhoog steken ] "Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon gegeven heeft, opdat iedereen die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft." Luister naar dat evangelie. Grijp het geschenk van eeuwig leven met beide handen aan. Dan wordt Kerst ook dit jaar voor jou een feest zonder einde.

Amen.

Terug naar

Terug naar Preken die Spreken
border

http://prekendiespreken.nl/
Heeft U vragen of opmerkingen, mail naar